Ροδόπη

Η Μαρώνεια, ορεινός οικισμός της Ροδόπης με παραδοσιακό χρώμα
Φωτό:

ΕΚΤΑΣΗ: 2.543 τ. χλμ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ: 110.828

Ο ορεινός όγκος της Ανατολικής Ροδόπης με την πλούσια χλωρίδα και πανίδα, οι λίμνες Βιστονίδα και Ισμαρίδα, η πρωτεύουσα (Κομοτηνή) με τη μακραίωνη ιστορική διαδρομή, ο αρχαιολογικός χώρος της Μαρώνειας και τα βυζαντινά μνημεία, τα παραδοσιακά χωριά και οι γραφικοί παραλιακοί οικισμοί συγκεντρώνουν κυρίως το ενδιαφέρον των επισκεπτών του νομού, όπου είναι εμφανής η σύζευξη της χριστιανικής και της μουσουλμανικής παράδοσης. Η Ροδόπη συνορεύει B με τη Bουλγαρία, Δ με την Ξάνθη, A με τον Έβρο, ενώ N βρέχεται από το Θρακικό πέλαγος.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Η περιοχή συνδέθηκε με τη μυθική μορφή της Ροδόπης, κόρης του Στρυμόνα, γενάρχη των Θρακών. Σύμφωνα με μια μυθολογική παραλλαγή, η Ροδόπη ερωτεύτηκε τον αδελφό της, τον Αίμο, και έφερε στον κόσμο το παιδί τους, τον Έβρο. Οι θεοί, θέλοντας να τιμωρήσουν σκληρά τα δύο αδέλφια, τα μεταμόρφωσαν στα ομώνυμα βουνά. Η περιοχή κατοικήθηκε από τους Προϊστορικούς Χρόνους (επιφανειακά ευρήματα Παλαιολιθικής Περιόδου, νεολιθικός οικισμός Παραδημής, ακρόπολη Εργάνης, σπήλαιο Μαρώνειας κ.ά.). Σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές, στην ευρύτερη περιοχή της Κομοτηνής ζούσαν οι Κίκονες, ενώ κοντά στη λίμνη Βιστονίδα βρισκόταν η χώρα των Βιστόνων. Σημαντικότερη πόλη κατά τους Ιστορικούς Χρόνους ήταν η Mαρώνεια, που ιδρύθηκε από χιώτες αποίκους στα μέσα του 7ου αι. π.Χ. και γνώρισε την ύψιστη ακμή της τον 4ο αι. π.X. Οι εκστρατείες του μακεδόνα βασιλιά Φιλίππου Β' στη Θράκη, που ξεκίνησαν το 353 π.Χ., είχαν ως αποτέλεσμα τη διάλυση των θρακικών φύλων και την κατάληψη των παραλιακών πόλεων. Επί Ρωμαιοκρατίας η εξέλιξη της περιοχής συνδέθηκε άρρηκτα με την Εγνατία οδό, που ξεκινούσε από το Δυρράχιο και κατέληγε στην Κωνσταντινούπολη. Κατά τους Βυζαντινούς Χρόνους σημαντικό ρόλο διαδραμάτισαν η Μαρώνεια, η Μοσυνούπολις, η Αναστασιούπολις και η Γρατιανούπολις. Το Παπίκιον όρος αποτέλεσε σημαντικό κέντρο μοναχισμού από το 10ο ώς και το 14ο αι. Η περιοχή καταλήφθηκε από τους Τούρκους το 1361. Επί Τουρκοκρατίας η Γκουμουλτζίνα (η τότε ονομασία της Κομοτηνής) έγινε σταδιακά ο σπουδαιότερος οικισμός της περιοχής, που ενσωματώθηκε οριστικά στο ελληνικό κράτος το Μάιο του 1920. Σημαντική συμβολή στην εξέλιξη του νομού τα τελευταία χρόνια έχουν η λειτουργία του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, η εγκατάσταση βιομηχανικών μονάδων και η πραγματοποίηση έργων υποδομής στην περιοχή.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ

OPEIΒΑΤΙΚΑ ΚΑΤΑΦΥΓΙΑ: Στην Ανατολική Ροδόπη, στη θέση "Ύψωμα 1.050", το καταφύγιο ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΔΗΜΟΥ, υψόμετρο 1.000, χωρητικότητας 50 ατόμων, τζάκια και σόμπες για ξύλα, υδροδότηση από βρύση με νερό πηγής, τουαλέτες εντός και εκτός, ηλεκτροδότηση από γεννήτρια, τηλέφωνο, κουζίνες εντός και εκτός. Πληροφ.: ΕΟΣ Κομοτηνής, τηλ. (25310) 29411.

TI NA ΨΩNIΣETE: Παστουρμά, καβουρμά και σουτζούκ-λουκούμ, κοσμήματα, κεντήματα, υφαντά.

TOΠIKEΣ NOΣTIMIEΣ: Γιουφκάδες, χυλοπίτες, σαρμάδες, κεμπάπ, σουτζούκ-λουκούμ, μπουγάτσα, μαλεμπί, χαλβάς Μαρώνειας.