Σύρος

Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου (Σαν Τζώρτζη) στην Άνω Σύρο
Η... ταυτότητα της Σύρου
Ο Φοίνικας, τουριστικός οικισμός με αμμουδερή παραλία
Η Ερμούπολη, διοικητικό κέντρο και συγκοινωνιακός κόμβος των Κυκλάδων
Το Δημοτικό Θέατρο Απόλλων στην Ερμούπολη
Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου στην Ερμούπολη
Η Άνω Σύρος, γοητευτικό οικιστικό σύνολο με μαγευτική θέα
Η παραλία Αγκαθωπές, κοντά στην Ποσειδωνία
Οπτικά μοιάζει με μελιτζανοσαλάτα
Ωραίος μεζές για τσίπουρο, ούζο ή κρασάκι!
12 φωτογραφίες
Φωτό:

ΕΚΤΑΣΗ: 84 τ. χλμ ΑΚΤΟΓΡΑΜΜΗ: 87 χλμ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ: 19.782

Διοικητικό κέντρο και συγκοινωνιακός κόμβος των Κυκλάδων, η Σύρος με τη μεγάλη πολιτιστική, ναυπηγική και βιομηχανική παράδοση γοητεύει με το ξεχωριστό χρώμα της. Την αρχόντισσα των Κυκλάδων στολίζουν επιβλητικά κτίρια εξαίρετης αρχιτεκτονικής, λαμπρές εκκλησίες, παραδοσιακά σπίτια και νεοκλασικές επαύλεις. Τη γραφική εικόνα του νησιού συμπληρώνουν οι αγροτικοί οικισμοί με τις ξερολιθιές, οι πεδινές εκτάσεις με τις καλλιέργειες κηπευτικών και τις ελιές, καθώς και τα πευκόφυτα χωριά. Οι παραθαλάσσιοι οικισμοί με τις σύγχρονες ξενοδοχειακές μονάδες και οι όμορφες παραλίες συγκεντρώνουν τη μεγαλύτερη παραθεριστική κίνηση. Ψηλότερη κορυφή του νησιού είναι ο Πύργος, 442 μ.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Δύο από τις σημαντικότερες θέσεις του προϊστορικού Αιγαίου, η Χαλανδριανή (πρωτοκυκλαδικός οικισμός και νεκροταφείο) και το Καστρί (πρωτοκυκλαδικός οικισμός), βρίσκονται στη Σύρο. Κατά τους Ιστορικούς Χρόνους αναπτύχθηκαν στο νησί δύο αστικά κέντρα, στην περιοχή της Ερμούπολης και του Γαλησσά αντίστοιχα. Τον 6ο αι. π.Χ. έζησε στη Σύρο ο φιλόσοφος Φερεκύδης, που θεωρείται δάσκαλος του Πυθαγόρα. Κατά τους Κλασικούς Χρόνους (5ος-4ος αι. π.Χ.) το νησί ήταν στη σκιά της γειτονικής Δήλου. Η Σύρος άκμασε κατά τους Ελληνιστικούς και, κυρίως, τους Ρωμαϊκούς Χρόνους. Αφού γνώρισε περίοδο παρακμής κατά τους Βυζαντινούς Χρόνους, το νησί ενσωματώθηκε επί Φραγκοκρατίας στο Δουκάτο του Αιγαίου ή του Αρχιπελάγους. Επί Τουρκοκρατίας η Σύρος εξασφάλισε σημαντικά προνόμια. Κατά τη διάρκεια της Eπανάστασης του 1821 το νησί τέθηκε υπό γαλλική προστασία, με αποτέλεσμα να εγκατασταθούν σε αυτό πρόσφυγες από διάφορες επαναστατημένες περιοχές και τα μικρασιατικά παράλια (Χίο, Ψαρά, Σμύρνη κ.α.). Αυτοί αποτέλεσαν τον πυρήνα της νέας πρωτεύουσας της Σύρου, της Ερμούπολης, που σύντομα εξελίχθηκε σε οικονομικό και πνευματικό κέντρο, από τα μεγαλύτερα της χώρας. Το νησί δέχθηκε μεγάλο αριθμό προσφύγων και μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή (1922).

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ

TI NA ΨΩNIΣETE: Λουκούμια, χαλβαδόπιτες, χαλβά, παστέλι, "παστελαριές" (σύκα ξερά με καρύδι και σουσάμι), ντομάτες λιαστές, κάππαρη, λουκάνικο με μάραθο, ζυμαρικά, το ονομαστό τυρί Σα Μιχάλη, κοπανιστή, το λικέρ "Ποτό της γιαγιάς" και υφαντά.

ΤΟΠΙΚΕΣ ΝΟΣΤΙΜΙΕΣ: Συριανό λουκάνικο, πηχτή, λαχανοντολμάδες με σταφίδες, στραπατσάδα, μαϊντανοσαλάτα, καβουροσαλάτα, ρεβιθοσαλάτα, ντομάτες "ηλιόκαφτες", καλαμάρι γεμιστό, σουπιές με σπανάκι, χταπόδι ψητό, κουνέλι στιφάδο, χορτόπιτα.

AN EXETE ΣKAΦOΣ: Θα δέσετε στην Eρμούπολη (ανεφοδιασμός σε καύσιμα και νερό), το Γαλησσά, το Κίνι και το Φοίνικα (ανεφοδιασμός σε καύσιμα και νερό).