Πάρος

Νάουσα
Η μονή του Αγίου Ιωάννη του Δέτη, κοντά στις Κολυμπήθρες
Η παραλία στην περιοχή της μονής του Αγίου Ιωάννη του Δέτη
Ο Αμπελάς, παραθαλάσσιος οικισμός της Πάρου
Ο παραθεριστικός οικισμός της Αλυκής
Γουίντ σέρφινγκ στη Χρυσή Ακτή
Άποψη του φράγκικου κάστρου της Παροικιάς
Η Παναγία η Εκατονταπυλιανή ή Καταπολιανή, σπουδαίο μνημείο των Παλαιοχριστιανικών Χρόνων
Η γραφική Νάουσα
Η μονή της Λογγοβάρδας, αφιερωμένη στη Ζωοδόχο Πηγή
Η γιορτή του κλήδονα στις Λεύκες
Οι Λεύκες, παραδοσιακό χωριό της ενδοχώρας
Κολυμπήθρες
13 φωτογραφίες
Φωτό:

ΕΚΤΑΣΗ: 195 τ. χλμ ΑΚΤΟΓΡΑΜΜΗ: 120 χλμ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ: 12.853

Από τα πιο ονομαστά Κυκλαδονήσια, η Πάρος αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της χώρας. Οι εύφορες πεδινές εκτάσεις γύρω από το ορεινό συγκρότημα στο κέντρο του νησιού, οι αμμουδερές παραλίες με τα γαλαζοπράσινα νερά, οι γραφικές ακρογιαλιές συνθέτουν το θαυμάσιο φυσικό περιβάλλον του νησιού. Οι ενδιαφέροντες αρχαιολογικοί χώροι, τα βυζαντινά και μεσαιωνικά μνημεία, οι παλαιές μονές, οι αξιόλογες εκκλησίες και τα γραφικά εκκλησάκια συνυπάρχουν αρμονικά με τους παραδοσιακούς οικισμούς και τα παραθαλάσσια θέρετρα. Οι φιλόξενοι Παριανοί, που κρατούν ζωντανή την παράδοση του νησιού τους, η άρτια τουριστική υποδομή, ο λαμπρός ήλιος, ο υπέροχος συνδυασμός του λευκού των σπιτιών με το μπλε της θάλασσας είναι οι ιδανικές προϋποθέσεις για αξέχαστες διακοπές. Ψηλότερη κορυφή του νησιού είναι οι Άγιοι Πάντες, 755 μ.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Το νησί, με ίχνη ανθρώπινης εγκατάστασης ήδη από τα τέλη της 4ης χιλιετίας π.Χ., υπήρξε ένα από τα σπουδαιότερα κέντρα του πρωτοκυκλαδικού πολιτισμού (3η χιλιετία π.Χ.). Η αρχαία πόλη της Πάρου, στη θέση της σύγχρονης πρωτεύουσας, εξελίχθηκε σε αξιόλογο εμπορικό λιμάνι κατά τη Μέση και την Ύστερη Εποχή του Χαλκού (2η χιλιετία π.Χ.). Κατά την περίοδο των μεγάλων μετακινήσεων των ιωνικών φύλων (τέλη 2ης-αρχές 1ης χιλιετίας π.Χ.) στην Πάρο εγκαταστάθηκαν άποικοι από την Αττική. Η πατρίδα του πρώτου λυρικού ποιητή, του ιαμβογράφου Αρχίλοχου (α' μισό 7ου αι. π.Χ.), γνώρισε κατά τους Ιστορικούς Χρόνους (ειδικότερα, από τους Αρχαϊκούς ώς τους Ρωμαϊκούς Χρόνους) μεγάλη οικονομική και πολιτιστική ακμή, αποτέλεσμα της κεντρικής θέσης της στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Κυκλάδων, της γεωργικής, βιοτεχνικής και ναυτικής δραστηριότητας των κατοίκων της, της ίδρυσης αποικιών (Θάσος κ.α.) και της εκμετάλλευσης των λατομείων μαρμάρου που διέθετε. Περιζήτητο σε όλον τον ελλαδικό κόσμο, το μοναδικής υφής και καθαρότητας λευκό παριανό μάρμαρο (λυχνίτης) χρησιμοποιήθηκε τόσο στη γλυπτική όσο και στην αρχιτεκτονική. Μάλιστα, από τον 6ο αι. π.Χ. αναπτύχθηκε στο νησί σπουδαία σχολή πλαστικής, που παρουσίασε πανελλήνια δραστηριότητα και ανέδειξε στους κατοπινούς αιώνες σημαντικούς καλλιτέχνες (Σκόπας, Αγοράκριτος, Θρασυμήδης κ.ά.). Από το ξακουστό παριανό μάρμαρο φιλοτεχνήθηκαν, μεταξύ άλλων αριστουργημάτων της αρχαιότητας, η Αφροδίτη της Μήλου, η Νίκη της Σαμοθράκης, η Νίκη του Παιωνίου και ο Ερμής του Πραξιτέλη. Επί Ρωμαιοκρατίας η Πάρος συνέχισε να έχει καλλιτεχνική παραγωγή και πολιτιστική δραστηριότητα. Σημείο αναφοράς στους κατοπινούς αιώνες, μετά την επικράτηση του χριστιανισμού, υπήρξε η κατασκευή του ναού της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής ή Καταπολιανής (μέσα του 6ου αι.). Από τον 7ο αι. και μετά το νησί σχεδόν ερήμωσε εξαιτίας των πειρατικών επιδρομών, υπήρξε δε ορμητήριο σαρακηνών πειρατών. Το 1207 η Πάρος ενσωματώθηκε στο Δουκάτο του Αιγαίου ή του Αρχιπελάγους υπό τον ενετό Μάρκο Σανούδο. Η Ενετοκρατία (οικογένειες Σομμαρίπα, Βενιέρη και Σαγρέδου) διήρκεσε ώς το 1537, όταν το νησί έπεσε στα χέρια των Τούρκων και οι κάτοικοί του εξανδραποδίστηκαν. Κατά τη διάρκεια των Ορλοφικών (1770-1771) το λιμάνι της Νάουσας αποτέλεσε ορμητήριο του ρωσικού στόλου. Οι κάτοικοι της Πάρου έλαβαν μέρος στην Επανάσταση του 1821.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ

TI NA ΨΩNIΣETE: Από την Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Πάρου, τυροκομικά προϊόντα (ονομαστή είναι η γραβιέρα), εμφιαλωμένα κρασιά, μέλι, κάππαρη, χυλοπίτες, μυζηθροπιτάκια, γλυκά κουταλιού, αμυγδαλωτά, σκαλτσούνια. Αρτοσκευάσματα από τον "Παλιό Φούρνο" του Ραγκούση. Επίσης, είδη λαϊκής τέχνης.

ΤΟΠΙΚΕΣ ΝΟΣΤΙΜΙΕΣ: Pεβίθια στο σκούνταβλο (πήλινο σκεύος στο φούρνο), ρεβιθοκεφτέδες, τυρόπιτες, χορτόπιτες, "κολόπια" (πίτα με κολοκύθι ή σπανάκι), "καραβόλοι" (σαλιγκάρια), κακαβιά (ψαρόσουπα), μυζηθροπιτάκια, "ραφιόλια" (πιτάκια τηγανητά με μυζήθρα), χταπόδι, σουπιά και καλαμάρι ψητό, "γούνα" (κολιός λιαστός στα κάρβουνα), μακαρόνια με θαλασσινά. Στην Παροικιά, χειροποίητο παγωτό.

AN EXETE ΣKAΦOΣ: Θα δέσετε στην Παροικιά, τη Nάουσα, το Πίσω Λιβάδι και το Δρυό.