Κέα

Βουρκάρι Κέας
Φωτό:

ΕΚΤΑΣΗ: 130,5 τ. χλμ ΑΚΤΟΓΡΑΜΜΗ: 81,5 χλμ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ: 2.417

Γνωστή και ως Τζια, η Κέα είναι ένα νησί με έντονο ανάγλυφο, αξιόλογα αρχιτεκτονικά στοιχεία και ενδιαφέρουσες περιπατητικές διαδρομές. Λόφοι και κοιλάδες, ρεματιές και ήπιες πλαγιές με ελιές, αμυγδαλιές και βελανιδιές, λιθόστρωτα μονοπάτια και ξερολιθιές, διάσπαρτες αγροτικές κατοικίες, μοναστήρια και εκκλησάκια, κρήνες και νερόμυλοι συνθέτουν τη γοητευτική εικόνα της υπαίθρου. Η Κέα διαθέτει σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους και μνημεία - χαρακτηριστικός είναι ο Λέων της Ιουλίδας, λαξευμένος σε φυσικό βράχο. Παρά την έντονη οικιστική και τουριστική ανάπτυξη των τελευταίων ετών, το νησί διατηρεί τον παραδοσιακό χαρακτήρα του. Ψηλότερη κορυφή του είναι ο Προφήτης Hλίας, 561 μ.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Σύμφωνα με τη μυθολογική παράδοση, το νησί οφείλει την ονομασία του στον ήρωα Κέω, που το κατέλαβε επικεφαλής Λοκρών. Κυρίαρχη μυθική μορφή της Κέας υπήρξε ο Aρισταίος, γιος του Aπόλλωνα και της Νύμφης Κυρήνης. Επικεφαλής Αρκάδων, έσωσε το νησί από τα κυνικά καύματα (καύσωνες) που το απειλούσαν, ιδρύοντας τη λατρεία του Ικμαίου Διός και εξασφαλίζοντας δροσερούς ανέμους, τα γνωστά μελτέμια (ετησίαι). Η Κέα ήταν γνωστή στην αρχαιότητα για το έθιμο του κωνειάζεσθαι - όσοι κάτοικοι ξεπερνούσαν το εβδομηκοστό έτος αυτοκτονούσαν πίνοντας κώνειο. Η αρχαιολογική έρευνα κατέδειξε ότι το νησί κατοικήθηκε πρώτη φορά στους Ύστερους Νεολιθικούς Χρόνους (Κεφάλα, 3300-3200 π.Χ.) και γνώρισε περίοδο πολιτιστικής ακμής κατά την Εποχή του Χαλκού (οικισμός Αγίας Ειρήνης, περίπου 3000-1100 π.Χ.). Η περίοδος από την πτώση των μυκηναϊκών βασιλείων ώς τη Γεωμετρική Εποχή παραμένει άγνωστη, ενώ κατά τους Γεωμετρικούς Χρόνους (μέσα 11ου-8ος αι. π.Χ.) ίσως να κατοικήθηκε πρώτη φορά η ακρόπολη της Καρθαίας. Κατά τους Αρχαϊκούς Χρόνους (7ος-6ος αι. π.Χ.) ιδρύθηκαν τέσσερις πόλεις-κράτη, που συνδέονταν μεταξύ τους με πυκνό οδικό δίκτυο: η Ιουλίς, η Καρθαία, η Κορησσός και η Ποιήεσσα - η πρώτη στο εσωτερικό του νησιού, οι υπόλοιπες παράκτιες, με λιμάνια. Πατρίδα σημαντικών μορφών (Σιμωνίδης, Βακχυλίδης, Πρόδικος κ.ά.), η Kέα έλαβε μέρος στους Περσικούς Πολέμους (Αρτεμίσιο, Σαλαμίνα, Πλαταιές) και γνώρισε κατά κύριο λόγο την αθηναϊκή κυριαρχία. Κατά τους Βυζαντινούς Χρόνους κύριοι πόλοι αξιόλογης και σταθερής κατοίκησης ήταν η περιοχή γύρω από την Ιουλίδα και η έκταση ανάμεσα στην Κάτω Μεριά και το νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού. Στους κατοπινούς αιώνες η Κέα περιήλθε σε ιταλούς ηγεμόνες και, από το 1566, στους Οθωμανούς, στην κατοχή των οποίων παρέμεινε ώς το 1821. Ακολούθησε περίοδος οικονομικής άνθησης (σταθμός ανθράκευσης για τα ατμοκίνητα πλοία, βιομηχανία εμαγιέ, μεταλλεία, εξαγωγή βελανιδιού για τις ανάγκες της βυρσοδεψίας), την οποία διαδέχθηκε οικονομική και πληθυσμιακή κατάρρευση. Τα τελευταία χρόνια η Κέα γνωρίζει περίοδο ανάκαμψης, που συνοδεύεται από έντονη οικιστική και τουριστική ανάπτυξη.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ

TI NA ΨΩNIΣETE: Μέλι, αμύγδαλα, παστέλι, κουλούρες κριθαρένιες και ντόπια κρέατα.

TOΠIKEΣ NOΣTIMIEΣ: Αστακομακαρονάδα, ψάρια και θαλασσινά, αχινοσαλάτα, μυδοπίλαφο, μανιταρόπιτα, ντοματοκεφτέδες, κολοκυθοκεφτέδες, ψητά της ώρας, "πασπαλάς" (κομματάκια χοιρινό κρέας μαγειρεμένο με αβγά και ντομάτα), "λόζα" (χοιρινό παστό), "τσίγαρα" (χοιρινό με λίπος) και το περίφημο κρασί "μαύρο" ή "μαυρούδι".

AN EXETE ΣKAΦOΣ: Θα δέσετε στην Κορησσία (ανεφοδιασμός σε καύσιμα και νερό) και το Bουρκάρι.