Λήμνος

Η ύπαιθρος της Λήμνου
Δίχτυα στο λιμάνι της Μύρινας
Η παραλία του Θάνους
Οι Σαρδές, μεσόγειο χωριό με παραδοσιακό χρώμα
Η περιοχή Παχιές Αμμουδιές
Η Μύρινα, πρωτεύουσα και λιμάνι της Λήμνου
Η περιοχή του Μούρτζουφλου
Το λιμάνι του Μούδρου
Το ιερό των Καβείρων, στο βορειοανατολικό τμήμα της Λήμνου
Το ξωκλήσι της Παναγίας της Κακκαβιώτισσας
Γεωλογικοί σχηματισμοί στο Γομάτι
Γεωλογικοί σχηματισμοί στο Γομάτι
Η παραλία Γομάτι
Το φράγμα από την κορυφή του Προφήτη Ηλία
Η παραλία του Αγίου Ιωάννη
Η ακρογιαλιά στον Άγιο Ερμόλαο
Η παραλία Φαναράκι κοντά στο Μούδρο
18 φωτογραφίες
Φωτό:

ΕΚΤΑΣΗ: 477 τ. χλμ ΑΚΤΟΓΡΑΜΜΗ: 260 χλμ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ: 18.104

Τόπος με πλούσιο μυθολογικό και ιστορικό παρελθόν, η Λήμνος γοητεύει από την πρώτη στιγμή όσους τη γνωρίζουν με το ιδιαίτερο χρώμα της, τη γαλήνια και ρομαντική εικόνα της. Χαμηλοί λόφοι, πεδινές καλλιεργήσιμες εκτάσεις, ηφαιστειογενείς σχηματισμοί, δαντελωτές ακρογιαλιές, αμμουδερές παραλίες και υγρότοποι είναι τα κύρια γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά του νησιού. Η πρωτεύουσα, Μύρινα, με το φρούριο και τον προϊστορικό οικισμό της, ο ιστορικός Μούδρος με τον κλειστό όρμο του, οι φημισμένοι αρχαιολογικοί χώροι (Πολιόχνη, Ηφαιστία, Καβείριο), τα παραδοσιακά χωριά της γραφικής υπαίθρου προσελκύουν το ενδιαφέρον των παραθεριστών. Ψηλότερη κορυφή της Λήμνου είναι η Σκοπιά (430 μ.).

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Στη μυθολογική παράδοση του νησιού (Σίντιες, Ήφαιστος, Κάβειροι) αντανακλώνται οι σπουδαίες μεταλλουργικές επιδόσεις των αρχαίων κατοίκων του. Πρώτοι κάτοικοι της Λήμνου ήταν, σύμφωνα με τις πηγές, οι Σίντιες, εξαιρετικοί μεταλλουργοί, που υποδέχτηκαν τον Ήφαιστο μετά την αποπομπή του από τον Όλυμπο. Πρώτος βασιλιάς στο νησί υπήρξε ο Θόας, γιος του Διονύσου και της Αριάδνης. Η συγχώνευση των κατοίκων της Λήμνου με τους Μινύες της Θεσσαλίας, τους απογόνους των Αργοναυτών, και τους Πελασγούς που εκδιώχθηκαν από την Αττική χάρισε στο νησί ημέρες ακμής. Η Λήμνος απέκτησε πλούτο και φήμη από τους Προϊστορικούς Χρόνους (ως "εϋκτίμενον πτολίεθρον", καλοχτισμένη πολιτεία, τη μνημονεύει ο Όμηρος στην Ιλιάδα) χάρη στην εξαίρετη γεωγραφική θέση της (απέναντι από την είσοδο του Ελλησπόντου, στη διαδρομή προς τις μεταλλοφόρες πλουτοπαραγωγικές πηγές), το εύφορο έδαφος, τα πλούσια αλιεύματα και τα ασφαλή αγκυροβόλιά της, καθώς και τις γνώσεις των κατοίκων της σε σχέση με την κατεργασία των μετάλλων. Το νησί γνώρισε περίοδο ακμής κατά την Πρώιμη και τη Μέση Εποχή του Χαλκού, όταν και αναπτύχθηκαν σημαντικά οικιστικά κέντρα, όπως η Πολιόχνη, η Μύρινα και το Κουκονήσι. Μυκηναϊκά ευρήματα έχουν εντοπιστεί στο Κουκονήσι, την Πολιόχνη και την Ηφαιστία. Κατά τους Ιστορικούς Χρόνους το νησί υπήρξε επί μακρόν αθηναϊκό έδαφος (περί τα μέσα του 5ου αι. π.Χ. εγκαταστάθηκαν στη Λήμνο αθηναίοι κληρούχοι, που συμβίωσαν ειρηνικά με τους γηγενείς). Σημαντικότερες πόλεις κατά την περίοδο αυτήν υπήρξαν η Μύρινα και η Ηφαιστία. Το νησί καταλήφθηκε κατά καιρούς από τους Πέρσες, τους Σπαρτιάτες, τους Διαδόχους του Μεγάλου Αλεξάνδρου και τους Ρωμαίους, λεηλατήθηκε δε από το Φίλιππο Β', τους Γότθους και τους Ερούλους. Κατά τη Bυζαντινή Περίοδο αναγνωρίστηκε η στρατηγική θέση του νησιού, γεγονός που συνέβαλε στην οικονομική ανάπτυξή του, κυρίως τον 11ο και το 12ο αι. Το 1207 η Λήμνος περιήλθε στους Ενετούς, ανακαταλήφθηκε δε από τους Bυζαντινούς το 1276. Κατά το α' μισό του 15ου αι. το νησί διοικούνταν από τους Παλαιολόγους και τη γενοβέζικη οικογένεια των Γατελούζων. Το 1453, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Κωνσταντινούπολης, το νησί παραχωρήθηκε από τον Κωνσταντίνο ΙΑ' Παλαιολόγο στο γενοβέζο Ιωάννη Iουστινιάνη. Tο νησί καταλήφθηκε από τους Tούρκους μετά τη λήξη του Α' Ενετοτουρκικού Πολέμου, το 1479. Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης λημνιακά πλοία συμμετείχαν στον ψαριανό στόλο. Η Λήμνος υπήρξε το πρώτο νησί που απελευθέρωσε από τον τουρκικό ζυγό κατά τη διάρκεια του Α' Βαλκανικού Πολέμου ο υποναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης, στις 8 Οκτωβρίου 1912.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ

TI NA ΨΩNIΣETE: Κρασί, ούζο, τσίπουρο, "φλωμάρια" (χυλοπίτες), τυρί "καλαθάκι" και "μελίχλωρο", γλυκά κουταλιού, χαλβά, λουκούμια, μέλι, αναψυκτικά "Κρήνη", κεραμικά. Από την εταιρεία Χρυσάφη, παραδοσιακά προϊόντα.

TOΠIKEΣ NOΣTIMIEΣ: "Καβουρμάς" (παστό χοιρινό, τηγανητό με ομελέτα), "αφτούδια" (χειροποίητα ζυμαρικά με τυρί και πετιμέζι), κόκορας ελευθέρας βοσκής με "φλωμάρια", "τυροπιτούδια" (τυροπιτάκια τηγανητά), γλυκά κουταλιού, "βενιζελικά" (ζαχαρωτά), "σαμσάδες" (γλυκό ταψιού).

AN EXETE ΣKAΦOΣ: Θα δέσετε στα λιμάνια της Mύρινας και του Mούδρου.