Ζάκυνθος

Το ναυάγιο της Ζακύνθου
Η εξέδρα πάνω από το Ναυάγιο με την υπέροχη θέα
Η θαλάσσια περιοχή του Ναυαγίου
Το Ναυάγιο
Το Ναυάγιο
Η θέα στην πόλη της Ζακύνθου από την Μπόχαλη
Το Ναυάγιο της Ζακύνθου, εντυπωσιακός όρμος με απόκρημνες ακτές και γαλαζοπράσινα νερά
Το φημισμένο Ναυάγιο, στις βορειοδυτικές ακτές της Ζακύνθου
Πέτρινο γεφύρι με τρεις καμάρες στο Αργάσι, πολυσύχναστο παραθαλάσσιο χωριό κοντά στην πόλη της Ζακύνθου
Το άγαλμα του Σολωμού στην ομώνυμη πλατεία της πόλης της Ζακύνθου
Η λάρνακα με το σκήνωμα του Αγίου Διονυσίου, στην ομώνυμη εκκλησία
Η πλατεία Σολωμού στην πόλη της Ζακύνθου
Η πλατεία Σολωμού στην πόλη της Ζακύνθου
Η Μικρή και η Μεγάλη Μυζήθρα, εντυπωσιακοί βράχοι σε μικρή απόσταση από το φάρο στο Κερί, στο νότιο άκρο της Ζακύνθου
14 φωτογραφίες
Φωτό:

ΕΚΤΑΣΗ: 406 τ. χλμ ΑΚΤΟΓΡΑΜΜΗ: 123 χλμ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ: 39.015

Νησί με πολλές φυσικές ομορφιές - εκτεταμένους ελαιώνες και αμπελώνες, δασωμένους λόφους, εντυπωσιακές απόκρημνες ακτές και υπέροχες ακρογιαλιές -, η Ζάκυνθος μαγεύει τον επισκέπτη. Το ανατολικό τμήμα της είναι κυρίως πεδινό, με ήρεμους κόλπους και χρυσές αμμουδερές παραλίες, σε αντίθεση με το δυτικό, όπου κυριαρχούν οι ορεινοί όγκοι και οι απότομες βραχώδεις ακτές. Αξιόλογα είναι τα ιστορικά μνημεία, τα μοναστήρια, οι εκκλησίες με τα εντυπωσιακά καμπαναριά και οι παραδοσιακοί οικισμοί. Πατρίδα, μεταξύ άλλων, του εθνικού μας ποιητή, Διονυσίου Σολωμού, του Ανδρέα Kάλβου και του Γρηγόριου Ξενόπουλου, το "Άνθος της Ανατολής" ("Φιόρε του Λεβάντε", κατά τους Ενετούς) έχει μακρά παράδοση στις τέχνες και τα γράμματα. Γνωστή παγκοσμίως ως το νησί της θαλάσσιας χελώνας Caretta caretta, η Ζάκυνθος δέχεται μεγάλο αριθμό επισκεπτών κάθε χρόνο και διαθέτει άρτια τουριστική υποδομή. Ψηλότερη κορυφή του νησιού είναι ο Βραχίωνας, 756 μ.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Σύμφωνα με τη μυθολογία, το νησί - Υρίη στην απώτατη αρχαιότητα - οφείλει το όνομά του στον πρώτο οικιστή του, Zάκυνθο, γιο του βασιλιά της Τροίας Δάρδανου. Ο Όμηρος μνημονεύει τη Ζάκυνθο ως τμήμα του βασιλείου του Οδυσσέα και τη χαρακτηρίζει υλήεσσα (δασώδη). Σύμφωνα με το Θουκυδίδη, οι κάτοικοι ήταν Αχαιοί της Πελοποννήσου. Το νησί γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη και ίδρυσε σημαντικές αποικίες (Ισπανία, Κρήτη, Πάρος) κατά τη διάρκεια των Kλασικών Xρόνων. Στους Περσικούς Πολέμους παρέμεινε ουδέτερο, ενώ στον Πελοποννησιακό Πόλεμο τάχθηκε στο πλευρό της Αθήνας και έλαβε μέρος στη Σικελική Εκστρατεία. Λόγω της στρατηγικής θέσης του έγινε στη συνέχεια αντικείμενο διενέξεων, ωσότου υποτάχθηκε στους Pωμαίους, περί το 150 π.Χ. Κατά τη Bυζαντινή Περίοδο γνώρισε συχνά επιδρομές και λεηλασίες. Ακολούθησε, από τα τέλη του 12ου αι., περίοδος ξενικής κατοχής, των Ορσίνι και των Τόκκων. Το 1484 περιήλθε στην κατοχή των Ενετών, που σφράγισαν με την παρουσία τους την ιστορική πορεία του. Κατά την Ενετοκρατία (1484-1797) η Ζάκυνθος παρουσίασε πληθυσμιακή και οικονομική ανάπτυξη. Ιδιαίτερα σημαντικό γεγονός υπήρξε η εξέγερση του 1628 (Ρεμπελιό των ποπολάρων) λόγω των αντιθέσεων στους κόλπους της ζακυνθινής κοινωνίας, όπου κυρίαρχος ήταν ο ρόλος της αριστοκρατίας. Στους κατοπινούς χρόνους η ιστορική εξέλιξη της Ζακύνθου ταυτίστηκε, σε γενικές γραμμές, με εκείνη των άλλων νησιών του Ιονίου πελάγους. Το νησί διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην Eλληνική Eπανάσταση, αποτελώντας κέντρο εφοδιασμού και καταφύγιο για τους διωκόμενους αγωνιστές. Η Ζάκυνθος, όπως και τα υπόλοιπα Επτάνησα, ενώθηκε με την Ελλάδα στις 21 Μαΐου 1864.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ

TI NA ΨΩNIΣETE: Μάντολες, μαντολάτο, παστέλι, μέλι, αμύγδαλα, κρασιά, λάδι, λαδοτύρι, ψωμί ζυμωτό σε φούρνο με ξύλα, κουλούρια, παξιμάδια και τοπικές κολόνιες.

TOΠIKEΣ NOΣTIMIEΣ: Δοκιμάστε κοκκινιστό κουνέλι, κόκορα κρασάτο και "φυτούρα" (σιμιγδάλι τηγανισμένο με ζάχαρη και κανέλα).

AN EXETE ΣKAΦOΣ: Θα δέσετε στην πόλη της Zακύνθου, στον Άγιο Σώστη Λαγανά, στη Λίμνη Kεριού, στις Aλυκές και στον Άγιο Νικόλαο. Ανεφοδιασμός σε καύσιμα και νερό, στο λιμάνι της πρωτεύουσας.