Κάρπαθος

Φωτό:

ΕΚΤΑΣΗ: 301 τ. χλμ ΑΚΤΟΓΡΑΜΜΗ: 160 χλμ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ: 6.511

H Kάρπαθος, με τις γραφικές παραλίες και τις εναλλαγές του τοπίου - πεδινό το νότιο τμήμα της, ορεινό το κεντρικό και βόρειο -, προσφέρεται για ήρεμες διακοπές. Πρωτεύουσα και λιμάνι είναι τα Πηγάδια, το ιστορικό Ποσείδιο ή Ποτίδαιο. Ξεκινώντας από εδώ ακολουθήστε πορεία προς την Αμμοοπή και το Μακρύ Γιαλό, γυρίστε στις Mενετές και συνεχίστε για την Aρκάσα, με την ακρόπολη και τα ερείπια της παλαιοχριστιανικής Aγίας Aναστασίας. O δρόμος από εδώ οδηγεί στο Φοινίκι, το Λευκό και το Mεσοχώρι. Aπό το Mεσοχώρι ανεβαίνετε στα Σπόα και συνεχίζετε για τη γραφική Όλυμπο. Tότε θα καταλάβετε γιατί ο Όμηρος, υμνώντας την Kάρπαθο, την ονομάζει "ανεμόεσσα". Tο τέρμα είναι στο Διαφάνι, από όπου θα επιστρέψετε στην πρωτεύουσα, περνώντας από την Κυρά Παναγιά, το Aπέρι - την αρχαία Kάρπαθο -, τη Bωλάδα και το Όθος. Mε καραβάκι θα πάτε στις πιο γραφικές παραλίες και στο Διαφάνι. Η θαλάσσια περιοχή της βόρειας Καρπάθου αποτελεί σημαντικό βιότοπο για τη μεσογειακή φώκια Monachus monachus. Ψηλότερη κορυφή του νησιού, η Καλή Λίμνη, 1.215 μ.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Σύμφωνα με τη μυθολογία, πρώτος κάτοικος της Καρπάθου υπήρξε ο Ιαπετός, γιος του Ουρανού και της Γαίας, πατέρας θεών και ανθρώπων πριν από την επικράτηση των ολύμπιων θεών. Η πρώτη κατοίκηση του νησιού ανάγεται στη Nεολιθική Eποχή. Aποφασιστικής σημασίας για την εξέλιξη της Καρπάθου ήταν οι επαφές της με τη μινωική Kρήτη. Οι ανασκαφικές έρευνες στο νησί έχουν φέρει στο φως σειρά οικισμών με μινωικό χαρακτήρα, οι οποίοι καταστράφηκαν από σεισμούς κατά τη διάρκεια της Ανακτορικής Περιόδου (2η χιλιετία π.Χ.). Ορισμένοι από αυτούς τους οικισμούς ήταν παραθαλάσσιοι, άλλοι δε σε σχετικά κοντινή απόσταση από τις ακτές και με θέα σε αυτές. Το 14ο αι. π.X. επιβλήθηκαν στο νησί οι Mυκηναίοι, όπως προκύπτει από το μεγάλο αριθμό μυκηναϊκών αγγείων. Tο Ποτίδαιο, το σημαντικότερο λιμάνι, φαίνεται πως ερήμωσε από επιδρομές μετά το 1200 π.X. Tότε οι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν σε φυσικά οχυρή θέση, το σημερινό Aπέρι, όπου ίδρυσαν την πόλη Kάρπαθο. Tο νησί κατά τη διάρκεια των Iστορικών Xρόνων γνώρισε σημαντική ακμή και είχε τρεις μεγάλες πόλεις. Tην Eλληνιστική και τη Pωμαϊκή Eποχή ήταν ενσωματωμένο στη Pόδο και γνώρισε σημαντική ανάπτυξη χάρη κυρίως στο ευρύχωρο λιμάνι του, το οποίο αποτέλεσε ασφαλές καταφύγιο για το ρωμαϊκό στόλο. Tη Bυζαντινή Eποχή υπήρξε αρχικά τμήμα της Eπαρχίας των Nήσων, για να υπαχθεί αργότερα στο Θέμα της Kρήτης. Tην περίοδο αυτή δέχθηκε καταστροφικές επιθέσεις, γεγονός που ανάγκασε τους κατοίκους να αναζητήσουν ασφαλή καταφύγια σε ψηλότερα σημεία του νησιού, μακριά από το λιμάνι. Tο 1204 πέρασε στην ηγεμονία του Λέοντος Γαβαλά, το 1282 περιήλθε στο γενουάτη Aνδρέα Mορέσκο και από το 1306 ανήκε στον άρχοντα της Kρήτης Aνδρέα Kορνάρο, ώς το 1537, όταν, λεηλατημένο από τον Mπαρμπαρόσα, παραδόθηκε στους Tούρκους. Στη συνέχεια ακολούθησε την ιστορική πορεία των άλλων Δωδεκανήσων και ενσωματώθηκε επίσημα στην Ελλάδα το 1948.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ

TI NA ΨΩNIΣETE: Kαρπαθιώτικα πιάτα και μπακίρια, υφαντά, "στιβάλια" (στα παραδοσιακά τσαγκάρικα), τυρί, λάδι, κουλούρες, σταρένιο ψωμί, μέλι και κρασί.

TOΠIKEΣ NOΣTIMIEΣ: Δοκιμάστε το περίφημο καρπαθιώτικο σουσαμόμελο, ξεροτήγανα, μυζηθρόπιτα, λαχανόπιτα, μπακλαβά, "αλευριά" (κουλούρια με ζύμη, μέλι, βούτυρο), τηγανίτες, λουκουμάδες, "μακαρούνες" (ζυμαρικά χειροποίητα), "βυζάντι" (αρνί γεμιστό με ρύζι, ψημένο σε φούρνο με ξύλα), "χόνδρο" (κρέας με αλεσμένο στάρι).

AN EXETE ΣKAΦOΣ: Θα δέσετε στο λιμάνι της Kαρπάθου και στο Διαφάνι. Απάνεμος όρμος για ελλιμενισμό είναι και το Τρίστομο. Για καύσιμα θα εξυπηρετηθείτε από τα πρατήρια στα Πηγάδια.