Σπέτσες

Παραλία Αγίας Παρασκευής
Ο μητροπολιτικός ναός του Αγίου Νικολάου, στο δρόμο προς το Παλαιό Λιμάνι
Η ακρογιαλιά της Αγίας Μαρίνας
Η σπηλιά του Μπεκίρη
Τα γαλαζοπράσινα νερά της Ζογεριάς
Η ακρογιαλιά της Ξυλοκέριζας
Ο Κουζουνός
Πόλη Σπετσών
Η ιστορική Ντάπια των Σπετσών
Πόλη Σπετσών
11 φωτογραφίες
Φωτό:

ΕΚΤΑΣΗ: 27 τ. χλμ ΑΚΤΟΓΡΑΜΜΗ: 29 χλμ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ: 3.916

Κοσμοπολίτικο νησί στην είσοδο του Αργολικού κόλπου, οι Σπέτσες αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της χώρας μας, πόλο έλξης για πολυάριθμους παραθεριστές και λάτρεις των θαλάσσιων εκδρομών. Το ένδοξο παρελθόν, η ιδιαίτερη αρχιτεκτονική φυσιογνωμία, το γαλήνιο τοπίο με τους πευκόφυτους λόφους και τις δαντελωτές ακρογιαλιές μαγεύουν τους πιστούς φίλους των Σπετσών και ενθουσιάζουν όσους επισκέπτονται πρώτη φορά το νησί. Πυκνά δρομολόγια φεριμπότ και θαλάσσιων ταξί συνδέουν τις Σπέτσες με την Κόστα Ερμιονίδας. Ψηλότερη κορυφή του νησιού είναι ο Προφήτης Ηλίας (245 μ.).

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Tο νησί, που κατοικήθηκε από την Πρωτοελλαδική Eποχή (3η χιλιετία π.X.), ονομαζόταν στην αρχαιότητα Πιτυούσσα, αποτελούσε δε σταθμό ανεφοδιασμού των εμπορικών πλοίων που ταξίδευαν στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή. Από τους αρχαίους οικισμούς που έχουν εντοπιστεί στις Σπέτσες ξεχωρίζουν ο πρωτοελλαδικός στην Αγία Mαρίνα και ο πρωτοβυζαντινός στη Ζογεριά. Δύο παλαιοχριστιανικές βασιλικές έχουν ανασκαφεί στην περιοχή του Παλαιού Λιμανιού. Οι Σπέτσες γνώρισαν την ενετική και την τουρκική κυριαρχία. Το 17ο αι. άποικοι από τη Λακωνία, την Κυνουρία και την Ερμιονίδα προστέθηκαν στον πληθυσμό του νησιού, που αποτελούνταν κυρίως από Αρβανίτες. Νέοι εποικισμοί από περιοχές της Πελοποννήσου πραγματοποιήθηκαν το 18ο αι. Το νησί καταστράφηκε από τους Τούρκους λόγω της συμμετοχής του στα Ορλοφικά (1770). Οι Σπέτσες ανέπτυξαν έντονη εμπορική δραστηριότητα στα τέλη του 18ου αι. Στα χρόνια της Αγώνα της Ανεξαρτησίας το ισχυρό εμπορικό ναυτικό των Σπετσών μετατράπηκε σε επαναστατική ναυτική δύναμη. Η συμβολή του νησιού στον Αγώνα του 1821 υπήρξε καθοριστική, ενώ πρωταγωνιστικός ήταν ο ρόλος της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας. Αξιοσημείωτο γεγονός υπήρξε η ναυμαχία των Σπετσών στις 8 Σεπτεμβρίου 1822, όπου ο ελληνικός στόλος (με σπετσιώτικα και υδραίικα πλοία) υπερίσχυσε του τουρκικού. Η μετατόπιση της εμπορικής δραστηριότητας στα λιμάνια της Σύρου και του Πειραιά και οι δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι οδήγησαν σταδιακά το νησί στην παρακμή. Οι Σπέτσες άρχισαν να αναπτύσσονται και πάλι μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο χάρη στον εσωτερικό και τον εξωτερικό τουρισμό.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ

ΤΙ ΝΑ ΨΩΝΙΣΕΤΕ: Κεραμικά, είδη λαϊκής τέχνης, διακοσμητικά ξύλινα σκάφη, αρτοσκευάσματα και τα φημισμένα αμυγδαλωτά.

ΤΟΠΙΚΕΣ ΝΟΣΤΙΜΙΕΣ: Ψάρια στη σχάρα, κακαβιά, θαλασσινά, ψάρι "αλά σπετσιώτα" (ψάρι στο φούρνο με ντομάτα, λάδι και σκόρδο), αμυγδαλωτά και άλλα σπετσιώτικα γλυκά.

ΑΝ ΕΧΕΤΕ ΣΚΑΦΟΣ: Θα δέσετε στο λιμάνι της πρωτεύουσας και στο Παλαιό Λιμάνι, όπου υπάρχει δυνατότητα ανεφοδιασμού σε καύσιμα.