Ζαγοροχώρια, το στολίδι της Ηπείρου

Δίλοφο Ζαγορίου
Δίλοφο Ζαγορίου
Το τρίτοξο γεφύρι του Καλογέρου ή Πλακίδα, στις όχθες του Βίκου, κοντά στους Κήπους
Το τρίτοξο γεφύρι του Καλογέρου ή Πλακίδα, στις όχθες του Βίκου, κοντά στους Κήπους
Η χαράδρα του Βίκου, στην Μπελόη, μαγευτική τοποθεσία κοντά στο Βραδέτο
Η χαράδρα του Βίκου, στην Μπελόη, μαγευτική τοποθεσία κοντά στο Βραδέτο
Το τρίτοξο γεφύρι κοντά στον Καλουτά, στην ευρύτερη περιοχή του Δικόρυφου (Δίκορφου)
Το τρίτοξο γεφύρι κοντά στον Καλουτά, στην ευρύτερη περιοχή του Δικόρυφου (Δίκορφου)
Το Δίλοφο, τυπικό Ζαγοροχώρι
Το Δίλοφο, τυπικό Ζαγοροχώρι
Το Καπέσοβο, παραδοσιακό αρχοντοχώρι
Το Καπέσοβο, παραδοσιακό αρχοντοχώρι
Το Δικόρυφο (Δίκορφο), χτισμένο ανάμεσα στα ριζά δύο κατάφυτων κορυφών του Μιτσικελίου
Το Δικόρυφο (Δίκορφο), χτισμένο ανάμεσα στα ριζά δύο κατάφυτων κορυφών του Μιτσικελίου
Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στους Φραγκάδες
Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στους Φραγκάδες
Το κτίριο του παλαιού σχολείου στο Κουκκούλι
Το κτίριο του παλαιού σχολείου στο Κουκκούλι
Η χαράδρα του Βίκου στη θέση Οξυά, στην ευρύτερη περιοχή του Μονοδενδρίου
Η χαράδρα του Βίκου στη θέση Οξυά, στην ευρύτερη περιοχή του Μονοδενδρίου
Οι οβίρες Ρογκοβού, φυσικές λιμνούλες (κολυμπήθρες), στη διαδρομή από το Πάπιγκο προς το Μικρό Πάπιγκο
Οι οβίρες Ρογκοβού, φυσικές λιμνούλες (κολυμπήθρες), στη διαδρομή από το Πάπιγκο προς το Μικρό Πάπιγκο
Το Μικρό Πάπιγκο, με θέα στην επιβλητική Αστράκα, κορυφή της Τύμφης
Το Μικρό Πάπιγκο, με θέα στην επιβλητική Αστράκα, κορυφή της Τύμφης
Η εκκλησία των Ταξιαρχών στο Μικρό Πάπιγκο
Η εκκλησία των Ταξιαρχών στο Μικρό Πάπιγκο
Ο Ελαφότοπος, παραδοσιακό χωριό με ξεχωριστό χρώμα
Ο Ελαφότοπος, παραδοσιακό χωριό με ξεχωριστό χρώμα
Η Αρίστη, χωριό με παραδοσιακό ηπειρώτικο χρώμα
Η Αρίστη, χωριό με παραδοσιακό ηπειρώτικο χρώμα
Η χαράδρα του Βίκου: η φύση σε όλο το μεγαλείο της
Η χαράδρα του Βίκου: η φύση σε όλο το μεγαλείο της
Η Βοβούσα, τόπος ιδανικός για περιπατητές και φυσιολάτρες
Η Βοβούσα, τόπος ιδανικός για περιπατητές και φυσιολάτρες
Η εκκλησία του Προφήτη Ηλία στη Δόλιανη
Η εκκλησία του Προφήτη Ηλία στη Δόλιανη
Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο Φλαμπουράρι
Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο Φλαμπουράρι
Το... χρώμα της Δόλιανης
Το... χρώμα της Δόλιανης
Το πέτρινο τοξωτό γεφύρι στη θέση Καμπέρ Αγά, κοντά στους Μηλιωτάδες του Ανατολικού Ζαγορίου
Το πέτρινο τοξωτό γεφύρι στη θέση Καμπέρ Αγά, κοντά στους Μηλιωτάδες του Ανατολικού Ζαγορίου
Η Βίτσα, τόπος καταγωγής σημαντικών ευεργετών και ανθρώπων των γραμμάτων
Η Βίτσα, τόπος καταγωγής σημαντικών ευεργετών και ανθρώπων των γραμμάτων
Δείγμα ζαγορίσιας αρχιτεκτονικής στο Πάπιγκο
Δείγμα ζαγορίσιας αρχιτεκτονικής στο Πάπιγκο
Άνω Πεδινά
Άνω Πεδινά
Άνω Πεδινά
Άνω Πεδινά
Άνω Πεδινά
Άνω Πεδινά
Άνω Πεδινά
Άνω Πεδινά
Βάλια Κάλντα
Βάλια Κάλντα
Βάλια Κάλντα
Βάλια Κάλντα
Βάλια Κάλντα
Βάλια Κάλντα
Βάλια Κάλντα
Βάλια Κάλντα
Δίλοφο
Δίλοφο
Δίλοφο
Δίλοφο
Τύμφη
Τύμφη
Το μοναδικό ανάγλυφο του Ζαγορίου
Το μοναδικό ανάγλυφο του Ζαγορίου
Υπαίθριες δραστηριότητες στο Ζαγόρι
Υπαίθριες δραστηριότητες στο Ζαγόρι
Υπαίθριες δραστηριότητες στο Ζαγόρι
Υπαίθριες δραστηριότητες στο Ζαγόρι
Τύμφη
Τύμφη
Τύμφη
Τύμφη
Δίλοφο
Δίλοφο
Η συγκλονιστική θέα στη χαράδρα του Βίκου από τη θέση Οξυά
Η συγκλονιστική θέα στη χαράδρα του Βίκου από τη θέση Οξυά
Άποψη του Μικρού Πάπιγκου
Άποψη του Μικρού Πάπιγκου
Η εκκλησία των Ταξιαρχών στο Μικρό Πάπιγκο
Η εκκλησία των Ταξιαρχών στο Μικρό Πάπιγκο
Δίλοφο
Δίλοφο
Η θέα στο φαράγγι του Βίκου από την περιοχή της μονής της Αγίας Παρασκευής Μονοδενδρίου
Η θέα στο φαράγγι του Βίκου από την περιοχή της μονής της Αγίας Παρασκευής Μονοδενδρίου
Το εντυπωσιακό τοπίο στο Πάπιγκο
Το εντυπωσιακό τοπίο στο Πάπιγκο
46 φωτογραφίες
Φωτό:
Παραδοσιακά χωριά, χτισμένα στην περιοχή των ορεινών συγκροτημάτων της Τύμφης, της Πίνδου και του Μιτσικελίου, τα Ζαγοροχώρια είναι το στολίδι της Ηπείρου.

Τα ψηλά και επιβλητικά βουνά, τα πυκνά δάση με τα αειθαλή και τα φυλλοβόλα δέντρα, οι απόκρημνες χαράδρες και οι κατάφυτες ρεματιές, τα ποτάμια, οι χείμαρροι και οι λιμνούλες αποτελούν τόπο ιδανικό για περιπατητές και φυσιολάτρες.

Το πλούσιο σε εναλλαγές φυσικό τοπίο του Ζαγορίου συνυπάρχει αρμονικά με την ανθρώπινη δραστηριότητα και δημιουργία, όπου κυριαρχούν η πέτρα, το ξύλο και η σχιστόπλακα.

Πατρίδα ευεργετών και ανθρώπων των γραμμάτων, το Ζαγόρι γνώρισε οικονομική και πνευματική ακμή στα χρόνια της Tουρκοκρατίας. Το 15ο αιώνα χωριά του Κεντρικού και του Ανατολικού Ζαγορίου συνθηκολόγησαν με τους Τούρκους και εξασφάλισαν προνόμια αυτονομίας, αυτοδιοίκησης και ατέλειας (συνθήκη Βοϊνίκου). Μοναδική υποχρέωση των κατοίκων τους προς την Πύλη ήταν η αποστολή βοϊνίκηδων (ομάδα ανδρών που ασχολούνταν με τη φροντίδα των αλόγων) στον τουρκικό στρατό.

Ο θεσμός των βοϊνίκηδων ίσχυσε ώς το 1670. Τότε συγκροτήθηκε η «Επιστασία Zαγορίου», αυτοδιοικούμενη ομοσπονδία, στην οποία παραχωρήθηκαν σημαντικά προνόμια (σουρούτια) από την Πύλη. Οι κάτοικοι του Ζαγορίου, καταβάλλοντας πλέον κεφαλικό φόρο και απαλλαγμένοι από την παρουσία των Τούρκων (απαγορευόταν η είσοδός τους στην περιοχή), εκτελούσαν ελεύθεροι τα θρησκευτικά καθήκοντά τους, έχτιζαν ναούς και εξέλεγαν αντιπροσώπους (βεκίληδες). Eκείνοι εξέλεγαν με τη σειρά τους το γενικό προεστό (Ζαγόρ Κοτζάμπαση ή βεκίλη του Zαγορίου), ο οποίος διοικούσε την περιοχή και ήταν υποχρεωμένος να συλλέγει και να αποδίδει τους φόρους στο τουρκικό δημόσιο.

Πολλοί κάτοικοι του Ζαγορίου αναζήτησαν καλύτερη τύχη στην Κωνσταντινούπολη, τη Βλαχία, τη Pωσία, τη Μικρά Ασία, τη Σερβία, την Αυστρία κ.α. Αναπτύσσοντας δραστηριότητα κυρίως στο χώρο του εμπορίου, κατάφεραν να αποκτήσουν σταδιακά πλούτο, φήμη και αξιώματα.

Σημαντική υπήρξε η προσφορά τους στα χωριά από τα οποία κατάγονταν και στο Γένος γενικότερα, καθώς κατασκεύασαν εκκλησίες, σχολεία, δρόμους, πλατείες, βρύσες, γεφύρια και αρχοντικά.

Φημισμένοι ήταν και οι Βικογιατροί, πρακτικοί και εμπειρικοί γιατροί, που αξιοποιούσαν τις θεραπευτικές ιδιότητες των βοτάνων της χαράδρας του Bίκου και προσέφεραν τις υπηρεσίες τους κινούμενοι σε μεγάλη γεωγραφική κλίμακα (ελλαδικός χώρος, Βαλκάνια, Μικρά Ασία, Ρωσία).

Οι εύποροι ταξιδεμένοι κάτοικοι του Ζαγορίου (έμποροι, τραπεζίτες, διπλωμάτες, δάσκαλοι, γιατροί κ.ά.) συγκροτούσαν την ιθύνουσα τάξη της τοπικής κοινωνίας. Οι γηγενείς κάτοικοι που δεν ταξίδευαν και ήταν σχετικά αυτάρκεις οικονομικά (καλλιεργητές, τεχνίτες, μαγαζάτορες κ.ά.) συγκροτούσαν μια δεύτερη τάξη. Τέλος, μια τρίτη τάξη αποτελούσαν οι μέτοικοι (φύλακες, σκηνίτες, ζευγίτες, βοσκοί κ.ά.), που δεν είχαν πολιτικά δικαιώματα.

Τα Ζαγοροχώρια άρχισαν να παρακμάζουν μετά το θάνατο του Αλή πασά (1822) και την κατάργηση των προνομίων τους (1868), δοκιμάστηκαν δε σκληρά κατά τη διάρκεια των πολέμων του 20ού αιώνα.

Το Ζαγόρι χωρίζεται σε Ανατολικό, Δυτικό και Κεντρικό:

Το Ανατολικό Ζαγόρι εκτείνεται ανάμεσα στην οροσειρά της Πίνδου και το Μιτσικέλι. Το θαυμάσιο φυσικό περιβάλλον (ώριμα δάση οξιάς, πεύκα και έλατα, τρεχούμενα νερά και πηγές, άγρια πανίδα) και η ανθρώπινη δημιουργία (πετρόχτιστα σπίτια και λιθόχτιστα καλντερίμια, τοξωτά γεφύρια, ιστορικές μονές και αξιόλογες εκκλησίες) εναρμονίζονται εδώ σε ένα ταιριαστό σύνολο.

Το Δυτικό Ζαγόρι απλώνεται δυτικά της Τύμφης. Το μοναδικό φυσικό ανάγλυφο (ο εθνικός δρυμός Βίκου - Αώου με το μαγευτικό φαράγγι του Βίκου, η επιβλητική κορυφή Αστράκα, ο Βοϊδομάτης με τα κρυστάλλινα νερά), τα γραφικά μονοπάτια και οι ενδιαφέρουσες περιπατητικές διαδρομές, τα παραδοσιακά σπίτια και αρχοντικά, αρχιτεκτονικά κομψοτεχνήματα, μαγεύουν τους επισκέπτες.

Το Κεντρικό Ζαγόρι βρίσκεται ανάμεσα στην Τύμφη και το Μιτσικέλι. Τα χωριά του, χτισμένα σε όμορφο φυσικό περιβάλλον, διατηρούν ανόθευτο το παραδοσιακό χρώμα τους. Τα όμορφα πετρόχτιστα σπίτια και αρχοντικά με τις χαρακτηριστικές ξύλινες στέγες (επικαλύπτονται από σχιστόπλακες) και τον πλούσιο διάκοσμο (ξύλινες πόρτες και παράθυρα, τζάκι, καμινάδα κ.ά.), τα δημόσια κτίρια, τα λιθόστρωτα καλντερίμια, τα τοξωτά γεφύρια, οι βρύσες, τα πηγάδια, οι νερόμυλοι και οι νεροτριβές, οι μονές, οι εκκλησίες, τα καμπαναριά και τα ξωκλήσια αποτελούν εξαιρετικές αρχιτεκτονικές δημιουργίες.

ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ

ΣΑΝ ΤΗΝ ΚΟΝΙΤΣΑ ΚΑΜΜΙΑ ...
Η Κόνιτσα είναι μία ιστορική κωμόπολη του Ν.Ιωαννίνων. Είναι χτισμένη δίπλα στον ποταμό Αώο, σε υψόμετρο 650 μ. Έχει μόνιμο πληθυσμό 3.000 περίπου κατοίκων και αποτελεί έδρα του Δήμου Κόνιτσας, ο οποίος καταλαμβάνει το βόρειο τμήμα του Νομού. Η απόσταση από τα Γιάννενα έως την Κόνιτσα είναι 64 χλμ. Για να φτάσουμε εκεί παίρνουμε τον παλιό επαρχιακό δρόμο που πάει προς Καλπάκι, Κλειδωνιά, Κόνιτσα, Μαστοροχώρια και Κοζάνη. Τόπος ευλογημένος η Κόνιτσα, είναι χτισμένη αμφιθεατρικά στις πλαγιές του σχετικά χαμηλού βουνού Τραπεζίτσα, το οποίο στην πραγματικότητα είναι τμήμα του Σμόλικα. Η Κόνιτσα αγναντεύει στο βάθος την κοιλάδα όπου σμίγουν ο Αώος με το Βοϊδομάτη. Επί τουρκοκρατίας αποτελούσε το διοικητικό και εμπορικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής. Ήκμασε ιδιαίτερα την περίοδο του διαβόητου Αλή Πασά λόγω του ότι από την Κόνιτσα καταγόταν η ίδια η μάνα του, η Χάμκω. Ελάχιστα παραδοσιακά σπίτια της εποχής εκείνης σώζονται σήμερα. Αυτά βρίσκονται κυρίως στην Άνω Κόνιτσα, που λέγεται και Βαρόσι. Ανάμεσά τους θα διακρίνουμε εύκολα και το πανύψηλο πατρικό σπίτι της Χάμκως. Σήμα κατατεθέν της πόλης είναι αναμφίβολα το πασίγνωστο γεφύρι της. Είναι ένα από τα ομορφότερα παραδοσιακά πέτρινα γεφύρια της Ελλάδας. Βρίσκεται χαμηλά στην κάτω γειτονιά, ακριβώς εκεί που βγαίνει ο Αώος από το φαράγγι του. Χτίστηκε το 1870 από τον αρχιμάστορα Ζιώγα Φρόντζο, που καταγόταν από τα Μαστοροχώρια και συγκεκριμένα την Πυρσόγιαννη. Το κόστος του έφτασε τα 120.000 γρόσια. Το γεφύρι αυτό ξεχωρίζει για τη χάρη του, την αρμονία του, τη συμμετρία του και τη στιβαρότητά του. Είναι το δεύτερο σε μέγεθος (μετά το γεφύρι της Πλάκας στα Τζουμέρκα) μονότοξο πέτρινο παραδοσιακό γεφύρι, όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και ολόκληρης της Βαλκανικής. Το άνοιγμά του φτάνει τα 36,50 μ. και το ύψος του τα 19,25 μ. Στο ψηλότερο σημείο της καμάρας του κρέμεται ένα μικρό καμπανάκι, το οποίο κατά την παράδοση προειδοποιούσε τους διαβάτες, τους αγωγιάτες και τους κυρατζήδες να μην επιχειρήσουν τη διάβασή του όταν έπνεε θυελλώδης άνεμος. Θα το επισκεφθούμε φυσικά με το φως της ημέρας, αλλά αξίζει να το θαυμάσουμε και τη νύχτα. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια δίπλα ακριβώς από το στολίδι αυτό (μόλις 10 μ. παρακάτω) στεκόταν ένα άλλο "στολίδι", μια άθλια μεταλλική στρατιωτική γέφυρα, πάνω από την οποία περνούσε η επαρχιακή οδός Ιωαννίνων - Κοζάνης.
ΕΜΠΟΡΟΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΟΝΙΤΣΑΣ 10/3/2017 6:56:03 μμ
Ομορφιά
Μακράν η πιο όμορφη περιοχή της Ελλάδας. Όλες τις εποχές. Απέχει από εύκολες ερμηνείες και όχι μόνο λόγω γεωμορφολογίας.
Τάσος 7/2/2017 12:52:35 μμ
ΜΟΝΟΔΕΝΔΡΙ-ΖΩΝΤΑΝΟ ΚΥΤΑΡΟ ΤΩΝ 44 ΖΑΓΟΡΟΧΩΡΙΩΝ
44 ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΖΑΓΟΡΟΧΩΡΙΩΝ ΓΕΜΑΤΑ ΚΑΛΟΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ- ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΑ ΧΩΡΙΑ ΞΕΧΩΡΙΖΕΙ ΤΟ ΜΟΝΟΔΕΝΔΡΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΩΤΕΡΓΑΤΗΣ ΙΚΗΣΤΙΚΗ ΤΟΥ ΑΡΜΟΝΙΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ-ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΩΝ ΕΥΕΡΓΕΤΩΝ ΜΑΝΘΥ ΚΑΙ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΡΙΖΑΡΗ- ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ Η ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΡΙΖΑΡΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗς- ΣΤΕΓΑΖΕΙΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ - ΕΚΘΕΣΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΕ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΚΤΙΡΙΟ ΑΠΕΙΡΟΥ ΚΑΛΟΥΣ- ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΕ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΤΡΟΦΕΙΟ-ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΕΚΘΕΣΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΩΝ ΕΙΔΩΝ-ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΠΡΩΤΕΡΓΑΤΗΣ ΔΙΕΤΕΛΕΣΕ Ο ΖΑΓΟΡΗΣΙΑΡΧΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΙΤΣΟΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΖΕΙ , ΑΦΗΣΕ ΤΗΝ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ
ΛΟΥΚΑΣ ΖΑΝΙΑΣ 2/1/2017 1:05:35 μμ
ΖΑΓΟΡΟΧΩΡΙΑ
For Ntina with love!
Tassos 8/12/2016 12:48:38 μμ
Ζαγοροχώρια
Το στολίδι της Ηπείρου...
Σταύρος Τζαρδής 5/12/2016 10:35:22 μμ

ΠΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΑΣ

Τίτλος*
Γράψτε το σχόλιό σας*
Ονομα που θα εμφανιστεί στο σχόλιό σας
E-mail
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά

Γράψτε το κείμενο όπως το διαβάζετε παρακάτω:
Αν το κείμενο δεν είναι ευδιάκριτο, πατήστε εδώ να δημιουργηθεί νέο κείμενο.